Μεταφραση

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Facebook και Twitter χρησιμοποιούνται ως εργαλεία προπαγάνδας

Έρευνα η οποία έγινε σε 9 χώρες πιστοποιεί ότι το Facebook και το Twitter χρησιμοποιούνται ως εργαλεία προπαγάνδας. 

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης προχώρησε σε μελέτη των μηνυμάτων μέσα από τα δύο δημοφιλή κοινωνικά δίκτυα σε 9 μεγάλες χώρες και πιστοποιεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις, η χρήση του Facebook και του Twitter δεν γίνεται για αγαθούς πολιτικούς σκοπούς. Οι χώρες που μελετήθηκαν είναι η Ρωσία, η Ταϊβάν, η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Κίνα, η Γερμανία, η Πολωνία, η Ουκρανία και φυσικά οι ΗΠΑ.

Οι ερευνητές εντόπισαν σφάλματα στους αλγόριθμους τόσο του Facebook όσο και του Twitter, αφού δεν μπλοκάρουν τα ψέμματα, τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, την παραπληροφόρηση και την προπαγάνδα. Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, ενισχύουν τα φαινόμενα αυτά, αφού όσοι θέλουν να διασπείρουν ένα μήνυμα μπορούν να δημιουργούν ψεύτικα προφίλ και άλλα παρόμοια.

Στην περίπτωση της Αμερικής, η προπαγανδιστική χρήση του Facebook και του Twitter έγινε κατά κύριο λόγο για αυτό που οι ερευνητές ονομάζουν “κατασκευή συναίνεσης”, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την έντονη χρήση του Twitter από τον Αμερικανό Πρόεδρο. Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται χρήση bots, αλλά δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες η διαδικτυακή προπαγάνδα απαιτεί τη χρήση ενός μικρού… στρατού χρηστών.

Το πρωινό ξύπνημα και η δουλειά πριν από τις 10 π.μ. ισοδυναμεί με βασανιστήριο λένε οι επιστήμονες

«Το σύγχρονο βασανιστήριο για τους ανθρώπους, είναι να αρχίζει το μεροκάματο πριν από τις δέκα το πρωί», υποστηρίζει ο ερευνητής του Πανεπιστήμιου της Οξφόρδης, Δρ. Πωλ Κέλλεϋ.

Όπως αναφέρει, η πολύ πρωινή εργασία προκαλεί εξάντληση και στρες, λόγω της έλλειψης ύπνου και διαταράσσει το κιρκαδικό ρυθμό.

Πρόκειται για το βιολογικό ρολόι του σώματος, που ελέγχει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου, τα επίπεδα ενέργειας, την αντίληψη του χρόνου και την παραγωγή ορμονών.



Όσοι αρχίζουν να δουλεύουν πριν από τις 10 π.μ., παρεμβαίνουν αφύσικα στον κιρκαδικό ρυθμό, βγάζοντας τον οργανισμός εκτός ισορροπίας.

«Η καρδιά και το ήπαρ για παράδειγμα επιβαρύνονται από το πολύ πρωινό ξύπνημα, επειδή τους ζητάμε να λειτουργήσουν στο έπακρο δύο ή τρεις ώρες νωρίτερα, απ’ ό,τι είναι προγραμματισμένες», τόνισε ο ερευνητής.

Για να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα, ο Δρ. Κέλλεϋ έκανε το εξής πείραμα:
Άλλαξε την ώρα έναρξης μαθημάτων σε ένα σχολείο, από τις 8.30 π.μ. στις 10.00 π.μ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, αυξήθηκαν τα επίπεδα συμμετοχής και βελτιώθηκε η παραγωγικότητα των μαθητών.

«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το βιολογικό μας ρολόι. Όσα ξυπνητήρια κι αν βάλουμε, ο οργανισμός μας παραμένει συγχρονισμένος με την ηλιοφάνεια.

Επομένως μπορεί να ανοίγουν τα μάτια, αλλά το σώμα ακόμα κοιμάται. Είναι το ίδιο με τα νοσοκομεία και τις φυλακές, όπου ξυπνάνε τους ασθενείς και τους έγκλειστους για να τους δώσουν να φάνε.

Εκείνοι υπακούν διότι δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς και έτσι η έλλειψη ύπνου γίνεται βασανιστήριο», είπε χαρακτηριστικά.



Σύμφωνα με τον Δρ. Κέλλεϋ, υπάρχει η ανάγκη για μια τεράστια κοινωνική αλλαγή στο ωράριο εργασίας και στο ωράριο του σχολείο.

“Εάν μετακινούσαμε τις ώρες έναρξης της δουλειάς αλλά και του σχολείου μερικές ώρες αργότερα, οι εργαζόμενοι δεν θα έμοιαζαν με τα ζόμπι, που πίνουν τρεις καφέδες την ημέρα.

Θα κοιμούνταν τις ώρες που εργάζονται, θα ήταν παραγωγικοί, γεμάτοι, εστιασμένοι, χρήσιμοι και χαρούμενοι”, κατέληξε.

28 Ιουνίου 1985 - Έφυγε ο Λάμπρος Κωνσταντάρας

Λάμπρος Κωνσταντάρας [1913 – 1985] - Βιογραφία

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, που διέπρεψε στο απαιτητικό είδος της κωμωδίας.

Αθηναίος βέρος, Κολωνακιώτης, γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου του 1913 στην οδό Πλουτάρχου 13, όπως τόνιζε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας τη σχέση του με τον αριθμό 13. Γιος χρυσοχόου, δούλεψε κοντά στον πατέρα του και αφού πέρασε δύο χρόνια στη Σχολή Υπαξιωματικών του Ναυτικού στην Κέρκυρα και ασχολήθηκε παθιασμένα με το ποδόσφαιρο, το 1931 βρέθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει την τέχνη του χρυσοχόου.

Όλως τυχαία βρέθηκε να παίζει ως κομπάρσος σε μία ταινία και στη συνέχεια σε μία θεατρική παράσταση, που σκηνοθετούσε ο σπουδαίος γάλλος θεατράνθρωπος Λουί Ζουβέ. Μαγεμένος από τα φώτα της ράμπας, αποφάσισε να κάνει στροφή στη ζωή του και ν’ ασχοληθεί με την υποκριτική.

Μαθήτευσε κοντά στον Ζουβέ και το 1937 έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο με το «Σχολείο Γυναικών» του Μολιέρου. Τον επόμενο χρόνο αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα και εμφανίστηκε στην Αθήνα, στο έργο του Τζέιμς Μπάρι «Τα παράσημα της γριούλας» πλάι στην κυρία Κατερίνα. Ακολούθησαν ρόλοι στα έργα «Το στραβόξυλο» του Δημήτρη Ψαθά, «Ο μισάνθρωπος» του Μολιέρου, «Ο παίχτης» του Ντοστογιέφσκι, με θιάσους όπως των Μιράντας - Παππά και Μουσούρη - Αρώνη.

"Εικόνα: Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας σε στιγμιότυπο από την ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο» (1965)"

Το 1945 νυμφεύεται την ηθοποιό Ιουλία Γεωργοπούλου και τον επόμενο χρόνο αποκτά το μοναδικό του παιδί, τον δημοσιογράφο και πολιτικό Δημήτρη Κωνσταντάρα. Το 1948 συγκροτεί για πρώτη φορά θίασο με τη Μιράντα Μυράτ και το 1958 τον πρώτο προσωπικό του θίασο και παρουσιάζει το έργο του Τζον Πρίσλεϋ «Ο ανακριτής έρχεται».

Στη μακρά θεατρική του διαδρομή θα συνεργασθεί με σπουδαίους ηθοποιούς, όπως τη Μαρίκα Κοτοπούλη, την Τζένη Καρέζη, τη Μάρω Κοντού, το Νίκο Ρίζο, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την Έλλη Λαμπέτη. Τελευταία του εμφάνιση στο σανίδι στην κωμωδία του Κώστα Πρετεντέρη «Τρελλές επαφές ρωμέικου τύπου», που παρουσίασε μαζί με τη Μάρω Κοντού και τον Νίκο Ρίζο τη διετία 1977 - 1979.

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής, κυρίως, μέσα από τη μεγάλη οθόνη. Υπήρξε πρωταγωνιστής από την πρώτη κιόλας ταινία του, «Το τραγούδι του χωρισμού» (1940) σε σκηνοθεσία Φ. Φίνου, ενώ κράτησε τους πρώτους ρόλους και σε περίπου 90 ακόμα ταινίες. Καθιερώθηκε ως ο κινηματογραφικός μπαμπάς της Αλίκης Βουγιουκλάκη («Διακοπές στην Αίγινα», «Το ξύλο βγήκε από το παράδεισο», «Η Αλίκη στο Ναυτικό», «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», «Η Λίζα και η άλλη» κ.ά.).

Το 1969 κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη «Ο Μπλοφατζής». Η τελευταία του ταινία ήταν «Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ» (1981) του Κώστα Καραγιάννη. Στην τηλεόραση ξεχώρισε με το ρόλο του γυναικοκατακτητή Ζάχου Δόγκανου στο σήριαλ «Εκείνες και εγώ», που προβλήθηκε τη διετία 1976 - 1977. Το 1971 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Φιλιώ Κεκάτου.

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας υπήρξε σπουδαίος ηθοποιός. Το πηγαίο ταλέντο του διαφαίνεται μέσα από τη μεγάλη γκάμα των ρόλων που ερμήνευσε, τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στο θέατρο. Στα πρώτα του βήματα εμφανίστηκε σε δραματικούς ρόλους, ακόμη και ως ζεν-πρεμιέ, ενώ στη συνέχεια ειδικεύτηκε σε πιο κωμικούς, ως φίλος ή πατέρας -καλοσυνάτος, ανοιχτόκαρδος, ακόμη και αυστηρός πότε - πότε γυναικάς και χιουμορίστας.

Πέθανε στις 28 Ιουνίου του 1985 στο «Ασκληπείο» της Βούλας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, εξαιτίας αλλεπάλληλων εγκεφαλικών επεισοδίων.

Νεκρή βρέθηκε η Νανά Καραγιάννη στο σπίτι της στην Κυψέλη.

Η δημοσιογράφος έδινε πολύχρονη μάχη με την ανορεξία

Νεκρή βρέθηκε η δημοσιογράφος Νανά Καραγιάννη, η οποία έδινε πολύχρονη μάχη με την ανορεξία, στο διαμέρισμά της, στην οδό Θήρας, στην Κυψέλη.

Τη Νανά Καραγιάννη φαίνεται πως βρήκε συγγενικό της πρόσωπο, που την αναζητούσε και ανησύχησε. Το πρόσωπο αυτό επικοινώνησε με την αστυνομία, που έσπευσε στο διαμέρισμά της.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως δεν γίνεται λόγος για εγκληματική ενέργεια, φως ωστόσο στις συνθήκες θανάτου της αναμένεται να ρίξει η ιατροδικαστική εξέταση.

Η δημοσιογράφος έκανε μεγάλη προσπάθεια για την αντιμετώπιση της ψυχογενούς ανορεξίας από την οποία έπασχε. Είχε κοινοποιήσει μέσω συνεντεύξεων το πρόβλημά της, προσπαθώντας να ευαισθητοποιήσει κυρίως νεότερα κορίτσια και αγόρια, που στη προσπάθειά τους να αγγίξουν ορισμένα πρότυπα ομορφιάς έκαναν εξαντλητικές δίαιτες.

Σε παλιότερη συνέντευξή της, η Νανά Καραγιάννη είχε μιλήσει για τη μάχη της με τη νευρική ανορεξία, σημειώνοντας: «Με τάιζαν και με έκαναν μπάνιο οι δικοί μου, ήμουν εντελώς ανήμπορη. Θυμάμαι όταν άνοιξα πρώτη φορά τα μάτια μου είδα απέναντι μου τη μητέρα και τον αδελφό μου και άρχισα να κλαίω με λυγμούς. Ήμουν σίγουρη ότι θα πεθάνω.

Ποτέ δεν πίστεψα ότι υπάρχει περίπτωση να πεθάνω από τη νευρική ανορεξία. Το ίδιο αναίσθητη έμπαινα, το ίδιο αναίσθητη έβγαινα από τα νοσοκομεία. Μπορεί να μου έλεγαν οι γιατροί "πεθαίνεις" και εγώ να έκανα χαβαλέ».

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Συμβουλές για ασφαλές πικνίκ

Ο καιρός μάς έκανε πια το χατίρι να φτιάξει κι έτσι μπορούμε να επωφεληθούμε από τις υψηλές θερμοκρασίες και την ηλιοφάνεια για να κάνουμε μια εξόρμηση στην εξοχή!

Και επειδή ο καθαρός αέρας πάντα ανοίγει την όρεξη, ένα πικνίκ είναι αναπόσπαστο κομμάτι μιας εκδρομής. Πώς θα εξασφαλίσετε όμως ότι το φαγητό που ετοιμάσατε δεν θα χαλάσει ή ότι δεν θα δεχτείτε επιδρομή από έντομα;

Δείτε τις συμβουλές των ειδικών για ασφαλές πικνίκ.

1. Ξεχάστε το καλάθι του πικνίκ

Πικνίκ χωρίς καλάθι πικνίκ; Κι όμως, η βρετανική Υπηρεσία Προτύπων Τροφίμων συνιστά να μην τοποθετούμε τα τρόφιμα σε τέτοια καλάθια, καθώς δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις σωστής συντήρησης των τροφίμων. Μέσα σε μία μόλις ώρα ευαίσθητες τροφές όπως τυριά και σάλτσες μπορεί να αρχίσουν να χαλάνε και να αναπτύσσονται σε αυτές βακτήρια. Προτιμήστε λοιπόν να τοποθετήσετε τα τρόφιμα και τα ποτά σας σε ένα φορητό ψυγείο ή σε μια ισοθερμική τσάντα.

2. Πώς θα αποφύγετε τις σφήκες

Δύσκολα θα αποφύγετε τους φτερωτούς ή πολύποδους «επισκέπτες» αν απολαμβάνετε το πικνίκ σας επάνω στο γρασίδι, μπορείτε όμως να προσπαθήσετε! Πάρτε μαζί σας ένα βάζο με νερό και ζάχαρη, καλύψτε το με πλαστική μεμβράνη και κάντε στη μέση μια τρύπα για να δημιουργήσετε μια παγίδα για τις σφήκες –και ιδανικά και για άλλα έντομα.

3. Μην ξεχάσετε τους βασικούς κανόνες υγιεινής

Οι περισσότερες τροφικές δηλητηριάσεις συμβαίνουν την άνοιξη και το καλοκαίρι –και όχι τυχαία. Φροντίστε να πλύνετε καλά τα φρούτα και τα λαχανικά που θα πάρετε μαζί σας, αποφύγετε την άμεση επαφή των πιάτων και των ποτηριών με το γρασίδι ή το χώμα (μπορεί το ψάθινο καλάθι να μην επιτρέπεται, αλλά μπορείτε τουλάχιστον να χρησιμοποιήσετε το κλασικό καρό τραπεζομάντιλο) και σε περίπτωση που δεν έχετε πρόσβαση σε καθαρό νερό χρησιμοποιήστε υγρό απολύμανσης ή αντιμικροβιακά μαντιλάκια για τον καθαρισμό των χεριών πριν το φαγητό.

Πηγή: The Guardian

Αυτόματος μεταφραστής στο αυτί από την Lingmo

To startup Lingmo από την Αυστραλία δημιούργησε έναν αυτόματο μεταφραστή ξένων γλωσσών στο αυτί. 

Φαίνεται ότι οι δημιουργοί του Lingmo έβλεπαν αρκετές ώρες… Star Trek και ήθελαν να παρουσιάσουν μία συσκευή που να μοιάζει με τον Universal Translator. H συσκευή ονομάζεται Translate One2One και μοιάζει με ένα ακουστικό με τη διαφορά ότι μπορεί να μεταφράζει σε πολλές γλώσσες οι οποίες είναι τα αγγλικά, ιαπωνικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, γερμανικά και κινέζικα, χωρίς να είναι αναγκαίο να συνδεθεί με ένα smartphone μέσω Bluetooth ή Wi-Fi.

Για τις ανάγκες της μετάφρασης γίνεται χρήση της τεχνολογίας του IBM Watson και συγκεκριμένων APIs του, ενώ η Lingmo τονίζει ότι η μετάφραση μπορεί να γίνεται μέσα σε 3 με 5 δευτερόλεπτα το πολύ. Το εντυπωσιακό είναι ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μία πολύ ακριβή συσκευή, αλλά με ένα gadget που θα μπορεί να αποκτήσει κανείς αρχής γενομένης από τον επόμενο μήνα σε τιμή που δεν θα ξεπερνά τα 180 ευρώ.

Για τη δημιουργία του η Lingmo έχει συνεργαστεί στενά με την IBM, ενώ οι κατασκευαστές του τονίζουν το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συσκευή θα είναι η πρώτη στην κατηγορία της που θα είναι online διαθέσιμη σε ένα παγκόσμιο κοινό. Η επιστημονική φαντασία γίνεται πραγματικότητα…

Τα κενά μνήμης είναι ένδειξη… εξυπνάδας!

Αν θεωρείτε ότι η ικανότητά σας να απομνημονεύετε με ευκολία πολλές (και μάλλον άχρηστες) πληροφορίες είναι ένδειξη πνευματικής ανωτερότητας, τα νέα ευρήματα επιστημόνων από τον Καναδά μάλλον θα σας απογοητεύσουν...

Και οι ίδιοι οι νευροεπιστήμονες πίστευαν για καιρό ότι η αδύναμη μνήμη είναι αποτέλεσμα δυσλειτουργίας στους μηχανισμούς του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνοι για την αποθήκευση και την ανάκληση πληροφοριών.
Σύμφωνα όμως με τους Πωλ Φράνκλαντ και Μπλέικ Ρίτσαρντς από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο ανθρώπινος εγκέφαλος στην πραγματικότητα προσπαθεί να ξεχνά. Οι δύο ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο στόχος της μνήμης δεν είναι να αποθηκεύει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για μελλοντική χρήση, αλλά να συγκρατεί μόνο τις πιο χρήσιμες από αυτές ώστε να καθοδηγεί και να βελτιστοποιεί τη λήψη αποφάσεων.
bigstock 128308337
«Είναι σημαντικό ο εγκέφαλος να ξεχνά ασήμαντες λεπτομέρειες και να εστιάζει μόνο σε πράγματα που θα βοηθήσουν στη λήψη αποφάσεων στον πραγματικό κόσμο» δηλώνει ο Ρίτσαρντς.
Η μελέτη των δύο ερευνητών, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Neuron, βασίστηκε σε πληθώρα διαθέσιμων στοιχείων σχετικά με την απομνημόνευση αλλά και τη λήθη. Η βαθύτερη κατανόηση της λειτουργίας του εγκεφάλου, όπως αναδεικνύεται μέσα από τις έρευνες, οδήγησε τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι η διαδικασία αποθήκευσης των διαφόρων πληροφοριών είναι εξίσου σημαντική με τη διαδικασία διαγραφής τους από τη μνήμη. Αυτή η αλληλεπίδραση απομνημόνευσης-λήθης, καταλήγουν οι ερευνητές, μας επιτρέπει να κάνουμε πιο έξυπνες επιλογές και να παίρνουμε καλύτερες αποφάσεις.
Μη νιώθετε λοιπόν άσχημα αν ξεχνάτε μικρά καθημερινά πράγματα, όπως τι φάγατε χθες, αφού κάτι τέτοιο δείχνει μάλλον ότι ο εγκέφαλός σας κάνει σωστά τη... δουλειά του!

26 Ιουνίου - Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους

Για την ευαισθητοποίηση της Παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Η 26η Ιουνίου καθιερώθηκε ως «Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους» στις 7 Δεκεμβρίου 1987 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τις επιπτώσεις από τη χρήση των ναρκωτικών και της παράνομης διακίνησής τους, αλλά και για να τιμήσει τον κινέζο μανδαρίνο Λιν Τσε Χσου (1785-1850), που απαγόρευσε το εμπόριο οπίου στην Καντώνα, με αποτέλεσμα να προκληθεί ο Πρώτος Πόλεμος του Οπίου το 1839.

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, τους τελευταίους 12 μήνες 210 εκατομμύρια άνθρωποι, ηλικίας 15 - 64 ετών ή το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού, έκανε χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών, τουλάχιστον μία φορά. Οι θάνατοι από τα ναρκωτικά ξεπέρασαν τις 200.000. Το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών στο ίδιο διάστημα ξεπέρασε τα 320 δισεκατομμύρια δολάρια.

Στην Ελλάδα, από το 1995 έως το πρώτο τρίμηνο του 2011 έχασαν τη ζωή τους από ναρκωτικά 6.467 άνθρωποι. Χειρότερη χρονιά όλων ήταν το 2003, όταν 991 άνθρωποι προστέθηκαν στον μαυροπίνακα του λευκού θανάτου.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΕKΤΕΠΝ, περίπου 13.000 άτομα κατηγορήθηκαν το 2010 για παραβάσεις του νόμου «περί ναρκωτικών». Ο αριθμός αυτός υπερδιπλασιάστηκε τα τελευταία 15 χρόνια, με διάφορες αυξομειώσεις ενδιάμεσα. Από το σύνολο αυτό, ποσοστό περίπου 11% καταδικάζεται, και από αυτούς το 64% για χρήση, κατοχή και καλλιέργεια μικροποσότητας προς ιδίαν χρήση. Αυτοί που καταλήγουν στη φυλακή αποτελούσαν το 2010 το 36% του συνόλου των φυλακισμένων, ποσοστό που εμφανίζει μείωση για δύο συνεχείς χρονιές.

Το προφίλ του χρήστη δεν είχε σημαντική διαφορά το 2011, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Η πλειονότητα των χρηστών που προσέγγισαν, πέρυσι, τα Συμβουλευτικά Κέντρα του ΚΕΘΕΑ είναι άνδρες ελληνικής υπηκοότητας, με μέση ηλικία τα 29,5 χρόνια. Το μεγαλύτερο ποσοστό προσήλθε στις μονάδες με δική του πρωτοβουλία. Περισσότεροι από έξι στους δέκα είναι άνεργοι. Οι μισοί είναι απόφοιτοι λυκείου, ενώ ένας στους πέντε δεν είχε ολοκληρώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση.

Κύρια ουσία κατάχρησης παραμένει η ηρωίνη και τα οπιοειδή, παρατηρείται ωστόσο σταδιακή μείωση της χρήσης τους τα τελευταία χρόνια. Η ηπατίτιδα C αποτελεί την επικρατέστερη μολυσματική ασθένεια, με έναν στους τέσσερις χρήστες να γνωρίζει ότι πάσχει, ενώ ένα περίπου αντίστοιχο ποσοστό δεν έχει εξεταστεί ποτέ για τις ηπατίτιδες (B και C) ή τον HIV.

Χαρακτηριστική είναι η αύξηση του ποσοστού των μαθητών που έχει κάνει χρήση κάποιας εξαρτησιογόνας ουσίας, κυρίως κάνναβης, σε 15,2% από 12% που ήταν το προηγούμενο έτος, με παράλληλη μείωση της ηλικίας έναρξης της χρήσης. Το ποσοστό αυτό έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία 20 χρόνια στη χώρα μας και η αύξηση αυτή συμβαδίζει με το αυξητικό ποσοστό των νέων που θεωρούν ακίνδυνη τη χρήση της κάνναβης.