Μεταφραση

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

8 τύποι ανθρώπων που θα συναντήσεις στα μπουζούκια

Η αλήθεια είναι ότι τα μπουζούκια είναι για τους Έλληνες μια κλασική επιλογή για διασκέδαση, ανέκαθεν, εδώ και χρόνια. 


Ακόμα και οι πολέμιοί τους (ναι υπάρχουν πολλοί τέτοιοι, οι λεγόμενοι: φανατικοί αντι-μπουζουκόβιοι), σίγουρα δε μπορούν να παραβλέψουν την ύπαρξη καλλιτεχνών-μεγαθηρίων στα μπουζούκια, όπως ο Καζαντζίδης ή και πιο πρόσφατα ο Μητροπάνος.

 Αυτά στα λέω για να καταλάβεις, ότι το κείμενο αυτό δεν είναι ένα από τα συνηθισμένα αντι-μπουζουκικά κείμενα που γράφονται συχνά-πυκνά, ούτε έχει σκοπό να κράξει, γιατί πολύ απλά η υπογράφουσα (εγώ είμαι αυτή!) βρίσκει τα μπουζούκια διασκεδαστικά και το δηλώνει (με πάθος και χωρίς καμία ντροπή).

Έχοντας επισκεφτεί, λοιπόν, αρκετές φορές τέτοιους χώρους, έχω λίγο-πολύ παρατηρήσει ορισμένους τύπους ανθρώπων που είναι χαρακτηριστικοί και γραφικοί, κάτι σαν περσόνες…

Οι τύποι ανθρώπων που θα συναντήσεις στα μπουζούκια είναι, θα ‘λεγα, οι «βασικοί πρωταγωνιστές» της Mpouzoukia Movie – αν υπήρχε τέτοια.

Στην υγειά σας, βρε παιδιά! (τουρουρου…)


Ο «18άρης φοιτητής»

Ο φοιτητής που μόλις έχει τελειώσει το σχολείο και θέλει να τα ζήσει όλα τώρα, πάει πάααρα πολύ συχνά στα μπουζούκια, ακόμα και αν δεν του αρέσει η συγκεκριμένη μουσική.

Γι’ αυτόν οι χοροί και τα πάρτυ εκεί με κάποια αφορμή ανά μήνα (μη σου πω και ανά βδομάδα) είναι must, γι’ αυτό και υπάρχουν και οι γνωστές φοιτητικές τιμές στα μπουκάλια. Ήρεμα, νέος!
foitites

2. Ο «παππούς»

Ο ηλικιωμένος (άντρας συνήθως) που έχει ζήσει τα μπουζούκια μιας άλλης εποχής και συνεχίζει να πηγαίνει, πλέον συνοδευόμενος από όμορφες καλλίγραμμες κοπέλες (το θέτω ευγενικά, βλέπεις κιουρίιια!) είναι ένας από τους πιο τακτικούς πελάτες.

Αυτος επίσης, είναι και ο νούμερο ένα εφιάλτης των εργαζομένων, γιατί πάντα για κάτι τσακώνεται και γκρινιάζει: είτε γιατί τα ξηροκάρπια ήταν λίγα, είτε γιατί το τραπέζι ήταν διαφορετικό από αυτό που ήθελε, είτε γιατί του φάνηκε ότι «πολύ έπαιξε το μάτι του μετρ στη συνοδό του». Σιγά, μίστερ!

Εδώ κολλάει το άσμα των ασμάτων: «Έεελα στο παππου, έεελα στο παππου … (σ’αυτόν που τα ‘χει όλα και μην κοιτάς άλλου)
granpa

3. Ο «τζάμπας»

Ο τζαμπατζής υπάρχει σχεδόν σε κάθε παρέα που βγαίνει να διασκεδάσει στα μπουζούκια (και όχι μόνο).

Είναι αυτός που πάντα δεν έχει λεφτά, γιατί έτυχε να ξεχάσει το πορτοφόλι του ή γιατί δεν τον πλήρωσαν ή ή …. (έχει για κάθε φορά και διαφορετική δικαιολογία) και που «δε θα πιει πολύ, γιατί δεν έχει να βάλει για το μπουκάλι», αλλά θα καταλήξει να έχει πιει τα περισσότερα ποτήρια. – Πφφφ μακριά μας.

Ο τζάμπας πέθανε, dude!
poor

4. Η «Άρτα και τα Γιάννενα»

«H Άρτα και τα Γιάννενα» είναι κάθε γυναικεία ύπαρξη που θεωρεί την έξοδο στα μπουζούκια τόσο σημαντική ώστε να φορέσει σε μια εμφάνιση: και παγιέτες, και στρας, και γούνα, και δερματίνες και…και…και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς!

Ταυτόχρονα, ναι ναι. Εεεε ρε Fashion police που χρειάζεται εδώωω…!
glitter

5. Ο «κλαρινο-αθλητής»

Είναι εκείνος που δε θέλει τόσο να είναι αθλητής, αλλά περισσότερο θέλει να είναι (και να φαίνεται) celebrity.

Είναι αυτός που έχει γυμνασμένο σώμα (αλλά καθόλου «γυμνασμένο» εγκέφαλο), τις περισσότερες φορές -λόγω των κρεπαλών που κάνει- δεν είναι καν επιτυχημένος στο άθλημά του όμως πουλάει μαϊντανιλίκι και αυτό (νομίζει ότι) μετράει.

Έτσι, μπαίνει στο χώρο σαν άλλος σταρ, φροντίζοντας να τον κοιτάξουν όλοι και χαιρετάει με επιδεικτικό ύφος από τον παρκαδόρο στην πόρτα μέχρι τη λουλουδού, για να ενισχύσει με αυτό τον τρόπο περισσότερο το προφίλ ότι τον ξέρουν «και οι πέτρες στο μαγαζί».

Αυτούς πότε θα τους μαζέψουν, Θεέ μου;
beno

6. Το «μονδέλο»

Είτε γυναίκα-μονδέλο, είτε άνδρας-μονδέλο το ίδιο και το αυτό είναι, μιας και αμφότεροι διασκεδάζουν (σχεδόν) πάντα τζάμπα χάρη στην ομορφιά τους.

Αναλαμβάνουν το ρόλο της γλάστρας (όμορφης μα σιωπηλής παρέας) και έτσι το μαγαζί τριγύρω γεμίζει από λιγούρια και «λιγούρες» (ναι ναι και οι γυναίκες είμαστε και πολύ μάλιστα!) που τους κοιτάνε. Όλοι ευχαριστημένοι, λοιπόν! Ας είναι…
party1

7. Ο «χορεύω-μόνος -μου»

Αυτός είναι ο θαμώνας που πάει με σκοπό να χορέψει ό,τι και να γίνει, δεν τον ενδιαφέρει ποσώς αν θα γίνει ρεζίλι και πολλές φορές χορεύει μόνος του, βιώνοντας αμήχανες στιγμές.

Είναι εκείνος που με το που ανέβει στην πίστα, στο τραπέζι, στην καρέκλα, ή όπου αλλού τελοσπάντων θέλει για να εκφραστεί χορεύοντας, αυτόματα θα γυρίσουν πολλά κεφάλια, κινητά θα βγουν και φλας από βίντεο θα αστράφτουν.

Είναι να μην απαθανατίζεις τέτοιες «performances»; Εμείς πάντως, του δίνουμε και ένα respect για το θάρρος, αμέ!
gif dance

8. Η «τετράγωνη λογική»

Δρα βάσει σχεδίου. Είναι αυτός που ναι μεν θέλει να πηγαίνει να διασκεδάσει στα μπουζούκια, αλλά δεν έχει σκοπό να ξοδέψει περιττά χρήματα: είναι, δηλαδή, αυτός που θα παρκάρει 1000 στενά μακριά για να μην το αφήσει σε πάρκινγκ και που θα έρθει έχοντας πιει από το σπίτι 3-4 ποτά, ώστε να μη χρειαστεί να παραγγείλει περισσότερα στο μαγαζί.

Τον λες και Σκρουτζ ΜακΝτακ, με άλλα λόγια…
drink