Μεταφραση

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

Οι δέκα καλύτερες νέες σειρές του 2016

Άλλη μια χρονιά τελειώνει έτσι καιρός είναι να θυμηθούμε τις νέες σειρές που είδαμε και να τις βάλουμε σε μία σειρά. Προφανώς και μιλάμε μόνο για τις σειρές που καταφέραμε να δούμε, αφού για να προλάβεις να δεις ότι παίζει στην τηλεόραση πρέπει η μέρα σου να έχει 76 ώρες.


Οπότε όλο και κάτι θα έχουμε αφήσει έξω που θα σας εξοργίσει, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.


Οι σειρές που ακολουθούν είχαν όλες την πρώτη τους σεζόν μέσα στο 2016 και μετράμε αντίστροφα από το νούμερο δέκα μέχρι και την κορυφή.


10) 22/11/1963
O Stephen King γράφει πολύ. Πάρα πολύ. Έτσι έχει μια παραπάνω αξία να πούμε ότι το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η μίνι σειρά ήταν με διαφορά το καλύτερο του την τελευταία δεκαετία.

Όπως συμβαίνει σχεδόν με όλες τις μεταφορές των βιβλίων σε κινηματογράφο και τηλεόραση η ατμόσφαιρα δεν μπόρεσε να μεταφερθεί στο 100% και κάποιες αλλαγές που έγιναν στην πλοκή δεν βοήθησαν ιδιαίτερα, όμως τα οκτώ επεισόδια που μας δείχνουν την προσπάθεια ενός ταξιδιώτη του χρόνου να αποτρέψει την δολοφονία του Κένεντι ήταν μια ευχάριστη τζούρα παρελθόντος μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου της εποχής μας.




9) Channel Zero (Candle Cove)
H νέα ανθολογία τρόμου του SyFy θα επικεντρώνεται κάθε σεζόν σε μία διαφορετική ιστορία creepy pasta. H πρώτη ήταν το Candle Cove, μία παιδική εκπομπή που εμφανιζόταν μόνο σε πιτσιρικάδες και τους οδηγούσε σε δολοφονικές συμπεριφορές.

Ένα θεματάκι με τις ερμηνείες το είχαμε, αλλά με μόνο 6 επεισόδια, δεν πρόλαβε να μας κουράσει καθόλου και το τύλιξε γρήγορα το μυστήριο.




8) Outcast
Ξεκίνησε πάρα πολύ καλά αλλά στη συνέχεια την έκανε την κοιλιά του. Βασισμένο στο ομώνυμο κόμικ του Robert Kirkman (Walking Dead) το Outcast έχει μπόλικους εξορκισμούς και έναν τύπο που το κακό τον περιτριγυρίζει.

Στα τελευταία δύο επεισόδια της πρώτης σεζόν ξαναβρήκε τους ρυθμούς του και ελπίζουμε στην επόμενη να βρει κανονικά τα πατήματα του.




7) Preacher
Άλλη μία σειρά που βασίστηκε σε κόμικ. Το Preacher, είναι μία μαύρη κωμωδία, κάτι σαν μεταφυσικό Fargo δηλαδή, με έναν ιερές που αποκτά τη δύναμη να πείθει τον άλλον να κάνει ότι του πει. Και είχε την αντίθετη πορεία από αυτή που περιγράψαμε στο Outcast.

Ξεκίνησε ασθμαίνοντας όμως από τα μισά και μετά θα μπορούσες να το πεις και εξαιρετικό. Για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους να πούμε ότι το υλικό του κόμικ ξεκινά στην ουσία από το φινάλε της πρώτης σεζόν έτσι έχουμε ελπίδες για μία πολύ καλύτερη δεύτερη σεζόν.




6) The Night Manager
Η ιστορία ενός τύπου που εισχωρεί στον στενό κύκλου ενός εμπόρου όπλων, έχει όλα τα μικρέ κλισέ της κατασκοπικής πλοκής, αλλά έχει καταπληκτικές ερμηνείες από τον Τομ Χίντλεστον και κυρίως τον Χιου Λόρι που δεσπόζει με την παρουσία του στην οθόνη μας και μετατρέπει το Night Manager από μίνι σειρά σε ταινία διάρκειας 6 ωρών.




5) The night of
Μόνο και μόνο η παρουσία του Τζον Τορτούρο θα αρκούσε για να βάλουμε το Night of στη λίστα μας, αλλά η καλοκαιρινή σειρά του HBO άξιζε και με το παραπάνω το χρόνο μας.

Ο Ριζ Αχμεντ (που ξεκίνησε από εδώ και στη συνέχεια τον βλέπουμε παντού) κατηγορείται για ένα φόνο που δεν θυμάται να διέπραξε και ο δικηγόρος που αναλαμβάνει την υπόθεση του (Τορτούρο) δεν έχει την παραμικρή εμπειρία από τέτοιου τύπου υποθέσεις.

Η σειρά ρίχνει το βάρος της στους χαρακτήρες και πετυχαίνει να μας κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.




4) American Crime Story: The People v. O.J. Simpson
H μεταφορά της ιστορίας της δίκης του OJ Simpson είχε να αντιμετωπίσει το εξής παράδοξο. Έκανε την απόπειρα να καταγράψει μία αληθινή υπόθεση που ο κόσμος την θυμάται για την τηλεοπτική της κάλυψη, που αποτέλεσε ίσως το μεγαλύτερο τηλεοπτικό γεγονός της δεκαετίας του 90 στην Αμερική. 

Από τις πρώτες στιγμές όμως αφήνει όλες τις αμφιβολίες πίσω αφού το καστ των ηθοποιών που επελέγη αξίζει από μόνο ένα συνολικό βραβείο και στα 10 επεισόδια της η σειρά (αν και ξέραμε από πριν το φινάλε) δεν έβγαλε ούτε λεπτό το πόδι από το γκάζι.




3) Stranger Things
Το μεγαλύτερο φαινόμενο της ποπ κουλτούρας για το 2016 είχε ονοματεπώνυμο. Stranger Things. Η σειρά του Netflix κατάφερε μέσα σε λίγες εβδομάδες να γίνει αντικείμενο λατρείας και σε αυτό βοήθησαν φυσικά οι επιρροές της από το έργο του Steven Spielberg και του Stephen King και η βουτηγμένη στα 80’s αισθητική της.

Τα αξιαγάπητα πιτσιρίκια και η ιστορία τους μπήκαν σε μία μυθολογία με την οποία είναι σίγουρο ότι θα ασχοληθούμε πολύ τα επόμενα χρόνια αφού όσο περνάει ο καιρός η φήμη της σειρά γιγαντώνεται και η δεύτερη σεζόν θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα τηλεοπτικά γεγονότα του 2017.




2) The OA
Το 99,9% των ανθρώπων που διαβάζουν αυτές τις γραμμές δεν θα έχουν ιδέα για τι πράγμα μιλάμε. Η σειρά του Netflix που έκανε πρεμιέρα λίγο πριν τα Χριστούγεννα μας έκανε χαρούμενους που αργούμε πάντα να δημοσιεύουμε τις λίστες μας με τα καλύτερα της χρονιάς.

Μία κοπέλα εμφανίζεται ξανά μετά από επτά χρόνια που όλοι τη θεωρούσαν νεκρή. Μικρή λεπτομέρεια. Πριν ήταν τυφλή και τώρα δεν είναι.

Αρχίζει να λέει την ιστορία της σε μία μικρή ομάδα μαθητών λυκείου και την καθηγήτρια τους και μας παρασύρει στον κόσμο της. Το καλύτερο binge –watching που κάναμε φέτος με διαφορά.




1) Westworld
Όπου ακούς πολλά κεράσια αργεί να ξημερώσει ή κράτα μικρό καλάθι για τα κοκόρια που λαλούν; Κάπως έτσι δεν πάνε αυτές οι παροιμίες;

To Westworld είχε δημιουργήσει τόσες πολλές προσδοκίες πριν από την προβολή του που δεν μπορούσες παρά να σκεφτείς ότι θα καταρρεύσει κάτω από αυτές. Δεν είναι και λίγο να σε αποκαλούν το επόμενο Game of Thrones.

Αλλά διάολε, όσο ενστάσεις και να υπάρχουν για την αργή εξέλιξη σε κάποια σημεία, από τα μισά της σεζόν και μετά το Westworld απογειώθηκε και το φινάλε αποτελεί μία ταινία από μόνο του. Η καλύτερη νέα σειρά της σεζόν με διαφορά.